ABŞ-ın keçmiş prezidenti Donald Trampın son açıqlamaları beynəlxalq siyasi dairələrdə geniş rezonans doğurub. Trampın sözlərinə görə, Birləşmiş Ştatlar İranla bağlı məsələlərdən sonra diqqətini Kubaya yönəldə bilər. Bu proqnoz, ABŞ-ın xarici siyasətində potensial yeni bir cəbhənin açıla biləcəyinə dair ciddi işarədir.
Keçmiş prezidentin bu iddiaları, ABŞ-ın hər iki ölkəyə qarşı uzun müddətdir davam edən sərt mövqeyini nəzərə alaraq xüsusi əhəmiyyət kəsb edir. İranla nüvə proqramı və regional fəaliyyətləri ilə bağlı gərginliklər davam edərkən, Trampın Kubanı növbəti hədəf kimi göstərməsi, Vaşinqtonun müəyyən rejimlərə qarşı təzyiqləri artırmaq niyyətində ola biləcəyini göstərir.
ABŞ və Kuba arasındakı münasibətlər onilliklər boyu gərgin olub. Soyuq müharibə dövründən bəri davam edən iqtisadi embarqo, iki ölkə arasında dərin etimadsızlıq mühiti yaradıb. Barak Obama administrasiyası dövründə münasibətlərin normallaşması istiqamətində addımlar atılsa da, Donald Tramp prezidentliyi zamanı bu siyasət yenidən sərtləşdirilmiş, sanksiyalar bərpa edilmişdi.
Trampın “Kubaya nəzər sala bilər” ifadəsi, gələcək ABŞ administrasiyasının, xüsusilə də Trampın özünün yenidən hakimiyyətə gəlməsi halında, Havanaya qarşı daha sərt tədbirlər görə biləcəyinə işarədir. Bu tədbirlər iqtisadi sanksiyaların daha da genişləndirilməsi, diplomatik təzyiqlərin artırılması və ya digər siyasi müdaxilələri əhatə edə bilər.
Bu cür bəyanatlar, ABŞ-ın xarici siyasətindəki “Amerika Əvvəlcə” doktrinasının davamlılığını və Trampın geosiyasi rəqiblərə qarşı güzəştsiz mövqeyini bir daha vurğulayır. O, tez-tez ABŞ-ın maraqlarına təhdid olaraq gördüyü ölkələrə qarşı sərt ritorika və siyasət tətbiq etməkdən çəkinməyib.
Kubanın beynəlxalq arenada, xüsusilə də Latın Amerikasında artan təsiri və bəzi ölkələrlə yaxınlaşması, Vaşinqtonun narahatlığını artıra bilər. Trampın bu proqnozu, regionda yeni gərginlik ocaqlarının yaranma ehtimalını gündəmə gətirir və beynəlxalq ictimaiyyəti diqqətli olmağa çağırır.
Nəticə etibarilə, Donald Trampın bu sözləri, ABŞ-ın gələcək xarici siyasətində potensial dəyişikliklərin və ya mövcud sərt xəttin davamının göstəricisi kimi qəbul edilə bilər. İranla bağlı məsələlərin həlli yolları axtarılarkən, Kuba ilə münasibətlərin taleyi də beynəlxalq diqqət mərkəzində qalacaq.
