Qəzənfər müəllim ömrünü elmə, sözə və insanlığa həsr etmiş nadir ziyalılardan idi. Lənkəranın Tükəvilə kəndində zəhmətkeş bir ailədə dünyaya göz açmış mənəvi saflığı, yüksək ziyalılığı və vətəndaş mövqeyi ilə böyük hörmət qazanmışdı. O, xeyirxahlığı, təvazökarlığı, insanlara bağlılığı ilə yaddaşlarda yaşayan şəxsiyyətlərdəndir.
Görkəmli ədəbiyyat nəzəriyyəçisi Qəzənfər Əliyev maarifçilik yolunda yorulmadan çalışmış, elmi fəaliyyəti, ictimai mövqeyi ilə geniş rəğbət qazanmışdır. Onun söylədiyi hikmətli fikirlər, aşıladığı mənəvi dəyərlər, ucaltdığı söz bu gün də insanlara yol göstərir.
Bu duyğuların işığında qələmə aldığım şeirdə Qəzənfər müəllimin mənəvi zənginliyi, sözə və elmə sədaqəti, insanlara bəxş etdiyi nur poetik boyalarla əks etmişəm. Şeir boyunca onun işıqlı ömür yolunun izləri, xatirəsinin yaratdığı kövrək duyğular, ziyalılıq məramı bədii ifadəsini tapır. Bu misralar böyük alimə, dəyərli ziyalıya, nəcib insana ehtiramın sözlə ifadə olunmuş təcəssümüdür. Qəlbimin ən saf duyğularından süzülüb gələn bu poetik düşüncələri dəyərli oxucuların ixtiyarına verir, onları Qəzənfər müəllimin işıqlı xatirəsinə ehtiramla yazılmış misralarla baş-başa buraxırıq:
Sözün işığında
(Qəzənfər müəllimə ithaf)
Hələ zülmət idi içi ağlımın,
Sözün günəşilə sökdü səhəri.
Cəhalət mülkünü yıxdı qəlbimin,
Hikmət nuru ilə bəzədi səri.
Bilik dənizinə atdı torumu,
Çıxartdı sahilə gövhər cümləni.
Gözümdə yandırdı idrak nurunu,
Sözün atəşində əritdi çəni.
Misra mayak oldu qaranlıq yolda,
Hər kəlamı dərin fəlsəfə idi.
Nur saçdı zülmətdə, sağda və solda,
Sözünə söykənmək bir peşə idi.
Məşəl tək nur saçdı gələcək ilə,
Ağıl çeşməsindən verdi qanacaq.
Hikmətli sözüylə gəldik biz dilə,
Sözün aləmində yandı bir çıraq.
Sözün libasını biçdi dərzi tək,
Məna qalasına qoydu bünövrə.
Sözdən mülk ucaltdı köksümdə tək-tək,
Qoymadı cahillik hakim ola yerə.
Qəzənfər müəllim veribdir qanad,
Bu söz dünyasına uzanıb qolum.
Onun zəhmətiylə ucalıb bu ad,
Sapmaz heç əyriyə mənim düz yolum.
Burhan Ağayev,
Ali kateqoriyalı müəllim
