Azərbaycan Ali Məhkəməsi valideyn-övlad münasibətlərində mühüm bir presedent yaradan qərar qəbul edib. Belə ki, uşağı ilə ünsiyyətə mane olan valideynin digər valideynə mənəvi zərər ödəməli ola biləcəyi bildirilib. Bu qərar, boşanma proseslərində və ya ayrı yaşayan valideynlər arasında uşaqla ünsiyyət hüququnun pozulması hallarına qarşı ciddi bir xəbərdarlıqdır.
Məhkəmənin mövqeyi, uşağın hər iki valideyni ilə ünsiyyət qurmaq hüququnun toxunulmazlığını vurğulayır. Ailə Məcəlləsinin müvafiq maddələrinə əsasən, valideynlərdən hər biri övladı ilə şəxsi ünsiyyətdə olmaq hüququna malikdir. Bu hüququn pozulması, uşağın psixoloji inkişafına mənfi təsir göstərməklə yanaşı, digər valideyn üçün də ciddi mənəvi iztirablara səbəb ola bilər.
Mənəvi zərər dedikdə, şəxsin qeyri-əmlak hüquqlarının pozulması nəticəsində yaranan fiziki və ya mənəvi iztirablar nəzərdə tutulur. Uşaqla ünsiyyətin qadağan edilməsi, valideynin övladına qarşı valideynlik borclarını yerinə yetirməsinə mane olur və onun şəxsi həyatına müdaxilə kimi qiymətləndirilə bilər. Bu isə, hüquqi cəhətdən, mənəvi zərərin ödənilməsi üçün əsas yaradır.
Ali Məhkəmənin bu qərarı, valideynlərin uşaqla ünsiyyət hüququna daha məsuliyyətli yanaşmasını təşviq etmək məqsədi daşıyır. Ailə münasibətlərində yaranan münaqişələrin uşaqların maraqları nəzərə alınaraq həll edilməsinin vacibliyi bir daha vurğulanır. Məhkəmə, bu cür hallarda uşağın rifahının prioritet olduğunu göstərir.
Praktikada bu o deməkdir ki, əgər bir valideyn qəsdən və əsassız olaraq uşağın digər valideynlə görüşməsinə, telefonla danışmasına və ya digər yollarla ünsiyyət qurmasına mane olarsa, zərər çəkən tərəf məhkəməyə müraciət edərək mənəvi zərərin ödənilməsini tələb edə bilər. Məhkəmə, iddia əsasında, bu cür halları araşdıraraq müvafiq qərar çıxaracaq.
Bu qərar, ailə hüququ sahəsində yeni bir yanaşmanın göstəricisidir və valideynlik məsuliyyətinin əhəmiyyətini bir daha ön plana çəkir. O, həmçinin, uşaqların valideynləri ilə tam və sağlam münasibətlər qurmaq hüququnu qorumağa yönəlmişdir. Bu addım, ailə münasibətlərində hüquqi mühafizə mexanizmlərini gücləndirir və valideynləri daha diqqətli olmağa çağırır.
