İranda müharibənin ilkin mərhələsi başa çatdıqdan sonra ölkənin iqtisadi vəziyyəti xeyli pisləşib. Uzunmüddətli sanksiyalar, regional gərginliklər və daxili idarəetmə problemləri İran iqtisadiyyatını çətin vəziyyətə salıb.
Ölkədə inflyasiya səviyyəsi kritik həddə çatıb, əhalinin alıcılıq qabiliyyəti kəskin şəkildə azalıb. Ərzaq məhsullarının, yanacağın və digər zəruri malların qiymətlərinin durmadan artması, xüsusilə aztəminatlı ailələr üçün gündəlik həyatı dözülməz edir.
Bu ağır iqtisadi vəziyyət fonunda ölkənin müxtəlif bölgələrində lokal etirazlar geniş vüsət almağa başlayıb. İnsanlar əsasən iqtisadi tələblərlə küçələrə çıxır, hökumətdən iş yerləri, layiqli maaşlar və qiymət sabitliyi tələb edirlər.
Etiraz aksiyaları əsasən sənaye şəhərlərində və kənd təsərrüfatı bölgələrində müşahidə olunur. Fəhlələr, təqaüdçülər və gənclər iqtisadi problemlərin həlli üçün hökumətə təzyiq göstərməyə çalışırlar.
İran hökuməti etirazları yatırmaq üçün müxtəlif vasitələrə əl atsa da, iqtisadi problemlərin köklü şəkildə həll edilməməsi narazılığın daha da dərinləşməsinə səbəb olur. Ekspertlər bu etirazların siyasi müstəviyə keçmə ehtimalını da istisna etmirlər.
